EQgen, Aanslagen 9/11, Wist u dat?, James Woods

In het tweede persoonlijke verhaal gedeelte vanavond, Emmy prijswinnaar acteur James Woods. Hij heeft meer dan 20 films gemaakt en wordt gezien als een van de fijnste karakter acteurs van Hollywood.

Afgelopen augustus was Meneer Woods passagier op een vlucht van Boston naar Los Angeles. Om hem heen in eerste klas zaten vier mannen, ogenschijnlijk afkomstig uit de omgeving van het Midden Oosten. Later, Meneer Woods informeerde de FBI dat de situatie verdacht was. Hij werd hierover na 11 september nog over gehoord. Meneer Woods acteert ook nog in een nieuwe film die morgen uitkomt. De film heet John Q met Denzel Washington.

Oke, de gebeurtenissen van 11 september. Jij zit thuis en ziet net als iedereen de vreselijke beelden op tv, klopt dat?

JAMES WOODS, ACTEUR: Inderdaad.

O'REILLY: Wat is het eerste dat je denkt?

WOODS: Allereerst wil ik even met je teruggaan naar die vlucht die ik nam. Deze vlucht vond plaats op 1 augustus. Ik heb tot nu niet met de pers hierover gesproken omdat er een hoop misinformatie in omloop was.

Ik was op een vlucht, zonder verder in te gaan op de details wat mij achterdochtig maakte aangaande deze vier mannen, al zou dit de minst opmerkzame passagier zijn opgevallen. Ik nam het initiatief om naar de stewardess te lopen en een gesprek te vragen met de piloot. De eerste officier kwam uit de cockpit. Ik informeerde hem over mijn gevoelens aangaande die vier mannen, ik zei, “Kan je over mijn schouder kijken en zien over wie ik spreek?” en hij zei, “Ja.” Ik zei volgens mij willen ze het vliegtuig kapen. Ik bedoel, in alles wat ze doen en ik legde hem de details voor, waarover ik ben verzocht te zwijgen tot enig moment van rechtsgang begrijp je. Mocht er ooit een rechtszaak plaatsvinden, hun gedrag was dusdanig dat ik erop rekende dat ze het vliegtuig gingen kapen. I zei ook nog dat ik mij er dondersgoed van bewust was hoe serieus het is om tijdens een vlucht van America Airlines het woord kaping uit te spreken.

O'REILLY: Jazeker.

WOODS: Ik zeg dit alles, omdat ik overtuigd was dit alles was echt. Later ontdekte ik dat de piloot niet alleen een rapport maakte, maar dat de stewardess ook een rapport indiende bij de FAA.

Toen ik thuis kwam die nacht, het was een vlucht met veel turbulentie, zei ik tegen de vrouw waar ik mee omga, tevens mijn vriendin en beste vriend, zij zei, “hoe was je vlucht?” en ik zei, “Nou, los van de terroristen en de turbulentie, alles goed verlopen.” Achteraf gezien niet echt een leuke grap, maar het was 1 augustus en niemand dacht nog op die manier.

O'REILLY: Klopt.

WOODS: Toen 11 september plaatsvond, waren we allemaal verbijsterd. We ware allemaal bij mij thuis die avond. Mijn vriend Scott zei tegen mij, “Weet je nog, die vlucht die jij nam in augustus?” en ik zei, “Ja, ik zit daar al de hele dag aan te denken.” Hij zei, “nou, misschien moet je de FBI even bellen.” En ik zei. “Ik ben er zeker van dat ze momenteel overspoeld worden.”

Maar na er nog eens over nagedacht te hebben, besloot ik hun locale bureau te bellen. Binnen twee minuten kreeg ik een intelligente jongen man aan de lijn, een speciale agent, die de melding aannam. En ik zei, “ik hoop dat ik niet je tijd verspil.” Hij zei, “we krijgen momenteel enorm veel meldingen binnen.” En hij zei, “U hoort overigens toch niets van ons, zelfs als dit leidt tot iets, we nemen niet graag nogmaals contact op met mensen, in het geval dat mensen in een rechtszaak voor moeten komen als getuige of iets dergelijks, dus u hoort niets van ons.”

Ik zei, “Oke, geweldig.” En hij zei, “maar we stellen uw telefoontje op prijs.” Kwart voor zeven de volgende morgen, word ik wakker gebeld door de telefoon. En ik zeg, “Hallo.” En zij reageren, “Hallo, u spreekt met ---- i noem geen namen, maar het is de speciale agent waar ik nu contact mee heb, samen met zijn partner.” En zij zeiden, “we willen met u praten over die vlucht die u nam in augustus.” Ik zei, “oh, kwamen er passagiersnamen overeen met de vluchten van gisteren en mijn vlucht?” Hij zei, “we kunnen u dit niet vertellen.” Ik zei, “Oke, kijk, geen enkel probleem, ik kom wel even naar jullie federale gebouw.” Hij zei, “dat hoeft niet, we staan bij u voor de deur. We wachten hier wel even op u.”

O'REILLY: Wow, 7:15. Dat is dus serieus.

WOODS: Kwart voor zeven in de morgen. Ik zei en dit is het enige grappige aan dit verhaal, ik zei, “hoe wisten jullie waar ik woon?” Er was even een stilte. Hij zei, “wij zijn van de FBI meneer.”

O'REILLY: Natuurlijk.

WOODS: Ze kwamen dus binnen. En ik zei, “luister, ik ben bloednieuwsgierig, waren dit die mannen?” En hij zei, “Nou, we hebben 36000 tips ontvangen in een dag. En we zijn met zijn tweeën en we zullen de hele ochtend bij u doorbrengen. Dus u mag het zeggen, maar wij zeggen niets.” Begrijp je, maar sinds dat moment, heb ik twee van deze mannen positief geïdentificeerd als de terroristen.

O'REILLY: Echt waar?

WOODS: Deze twee mannen waren niet op vlucht 11, eentje wad op vlucht 175 en de ander op vlucht 77. En mij is onofficieel verteld, niet door de FBI, maar iemand anders in een ---- een hogere positie binnen de regering, geloof het of niet, maar door een toeval, via een gezamenlijke vriend, dat alle vier de mannen betrokken waren bij de aanslag.

O'REILLY: Dat is ---- het was dus een oefening wat die mannen aan het doen waren?

WOODS: Inderdaad. Maar wat belangrijk aan dit alles is dat het een oefening was met vier man. Al kan ik feitelijk niet zeggen dat zij de bewuste vier mannen waren, maar ik ben overtuigd zonder in details te treden, dat zij verdeeld waren over de vluchten. Dus de stelling dat het om verschillende cellen ging ---- en ik begeef mij op glad ijs, maar ik denk dat de Moussaoui rechtszaak, dat er een vorm van verweer zal zijn, weet je, dat hij een soldaat was en niet wist was er stond te gebeuren….

O'REILLY: Inderdaad.

WOODS: ...totdat hij besloot in een vlaag van een goed geweten om geen terrorist meer te zijn. Trouwens, het gegeven dat deze twee mensen zijn geïdentificeerd door mijzelf en andere mensen en op de Boston naar Los Angeles vlucht waren en de dood vonden op twee andere vluchten op 11 september toont dat zij…..

O'REILLY: Wat een verbijsterend verhaal.

WOODS: Er was...

O'REILLY: En dit is de eerste keer dat ik het hoor. Dit is de eerste keer dat jij dit verhaal verteld.

WOODS: Ja.

O'REILLY: Was Moussaoui een van die mannen?

WOODS: Nee, niet dat ik weet.

O'REILLY: Oke.

WOODS: Ik bedoel, ik herinner mij hem niet als zodanig. Ik herinner mij heel specifiek twee van de mannen…

O'REILLY: Ja.

WOODS: ...omdat een van de mannen die man was met dat puntige haar.

O'REILLY: Ja.

WOODS: Ik bedoel, je kunt hem zien --- ik kan zijn naam nu even niet herinneren, maar hij viel mij heel specifiek op en leek een beetje op een acteur

O'REILLY: Ben jij nu het type man --- het was dus alleen jij en die vier mannen in eerste klas. Niemand anders?

WOODS: Nee, nee.

O'REILLY: Er waren meerdere passagiers?

WOODS:; Ja.

O'REILLY: Waren hun ook nerveus, of was jij de enige die hun gedrag opviel?

WOODS: Weet je, zoals ik ook uitlegde aan de FBI, zij vroegen wat mijn eerste indruk. En los van bepaalde zaken, zoals vier mannen op een transcontinentale vlucht zonder handbagage, die --- het is grappig. Hun gedrag viel mij denk ik op omdat ik een acteur ben en het is wat ik…

O'REILLY: Ja, jij kijkt natuurlijk naar mensen, toch?

WOODS: Ik observeer mensen.

O'REILLY: Natuurlijk.

WOODS: Het is iets waar ik altijd al door gefascineerd ben. Zoiets als die scène uit “Annie Hall”, waar Woody Allen en Diana Keaton zittend mensen observeren en praten over wie ze kunnen zijn.

En daar waren vier mannen. Toen de stewardess, naar mij toe kwam, negeerde zij haar volledig alsof ze niet bestond, iets Taliban achtig's, begrijp je, hun idee van een vrouw, zoals je weet, niet eens een mens. Ik bedoel, hun gebrek aan respect voor een vrouw is zo buitengewoon.

En ze bestelde ook geen alcohol. En ze waren --- en --- ik kan niet in detail gaan, maar het was --- zoals ik ook uitlegde aan de FBI, alsof ze in een nachtclub waren en iedereen zat te genieten van een optreden. Waarbij iedereen zich richt op de zanger, behalve vier mensen in de ruimte die iets anders doen verbonden met elkaar.

O'REILLY: Ja.

WOODS:; En je denkt...

O'REILLY: Irritant.

WOODS: Nou, ze zeiden tegen mij, weet je, “Wat deed --- wat dacht je dat die mannen waren?” Ik zei, nou, ik dacht het zijn of vier politieagenten of vier terroristen omdat ze dat contact hadden --- mannen die undercover of op een missie zijn hebben iets met elkaar. Het is onmogelijk uit te leggen.

O'REILLY: Nou, je bent een geluksvogel. Een absolute geluksvogel dat ze niet hadden besloten het een maand eerder te doen.

WOODS: Overigens, een ding moet ik ophelderen...

O'REILLY: Natuurlijk.

WOODS: ...iets dat verkeerd gerapporteerd is in de media. Ik heb dit alles niet aan de FBI gemeld voor 11 september.

O'REILLY: Inderdaad, alleen aan de FAA.

WOODS: En het was alleen gedaan, zoals ik het begrijp, door de bemanning, iets wat ik later vernam. En weet je, er zijn mensen die graag slecht over iemand praten. Geloof mij maar.

O'REILLY: Waarom? Waarom? Ik bedoel, je handelde juist.

WOODS: Nou nee, omdat ze zeggen, jij vertelde het de FBI en vervolgens deden ze niets. Dat is dus totaal onwaar.

O'REILLY: Luister, maak je niet druk om dat soort mensen. Ik bedoel, je deed wat juist was.

WOODS: Nee, ik bedoel, begrijp je, als je gewerkt hebt met deze mensen, zoals ik heb, zij zijn ongelofelijk toegewijd. En dat is iets dat ik even formeel gezegd wil hebben…

O'REILLY: Uitstekend.

WOODS: Ik heb niets anders dan goede ervaringen met hun (de FBI).

O'REILLY: Nu, in sommige interviews heb je je overduidelijk uitgesproken tegen terroristen. Ik bedoel, waarschijnlijk de meest uitgesproken man in Hollywood. En je gebruikte een keer het woord “handoekhoofden”. Werd je hiervoor veel aangevallen?

WOODS: Misschien, maar daar schenk ik geen aandacht aan. Ik bedoel, ik verdedig mij niet, ik klaag niet en ik bied geen excuses aan.

O'REILLY: Maar om het nu te zeggen op een minderwaardige manier, zou je het terug nemen?

WOODS: Nu, soms zijn er momenten dat je ergens gepassioneerd over bent, dat gebeurt ons allemaal, ik weet zeker ook jou, en ik weet het van mijzelf…

O'REILLY: Absoluut, ook ik.

WOODS: ...mijn mond toestaand om vooruit te lopen op mijn denken.

O'REILLY: Ja.

WOODS: En dit nog, ter verduidelijking, het was niet mijn bedoeling iemand daar mee te kwetsen. Maar aan de andere kant, het is niet zo dat na duizenden terroristische incidenten over de afgelopen 20 a 30 jaar, dat we ons zorgen moeten maken over Zweedse terroristen, Oke?

O'REILLY: Je hebt gelijk.

WOODS: Ik bedoel, uiteindelijk komt het hier op neer, weet je, ik zei iets dat onbehoorlijk was en waarschijnlijk niet erg aardig. Maar aan de andere kant, ik voel, en er was wat opschudding van iemand, een van die organisaties, die zei, weet je, het was niet correct zoiets te zeggen.

Maar wat ik probeerde te zeggen was hoe ik denk dat een hoop energie van mensen in de Moslim wereld, en er zijn, ongetwijfeld uitzonderlijke mensen in die wereld, als zij die energie net zoveel steken in hun eigen politiek als dat ze doen in het bekritiseren van correct of incorrecte opmerkingen zoals ik dat deed, dat het misschien een stuk beter was in de wereld.

Ik bedoel, het doet mij denken aan die mensen in Dachau, waarvan je weet, geschokt waren aan het einde van de oorlog toen ze ontdekte --- je weet, wat die zwarte rook was uit die schorstenen 30 meter van hun huizen.

O'REILLY: Inderdaad. Zij willen de waarheid niet weten. Meneer Woods, we waarderen uw komst. Dat is even een verhaal zeg, over die mensen, die vliegtuigkapers. De film is "John Q,", in theaters vanaf morgen. James Woods, we waarderen het absoluut. (ONVERSTAANBAAR).

WOODS: Bill, hartelijk dank.

naar boven