EQgen, Gezondheid, Natuurlijk bevallen

Toen mijn vrouw zwanger bleek deden we dat wat iedereen doet, we zochten een verloskundige. We waren nog naïef, we leefde nog in de veronderstelling dat deze beroepstak vol zit met vreugdevolle mensen. We dachten nog dat wanneer iemand zwanger is, dat deze persoon dan in "blijde verwachting" is. Niets bleek minder waar, we maakten kennis met een beroepstak die geobsedeerd bezig is met angstscenario's. We maakten kennis met een beroepstak die klaar staat een zwangere vrouw als patiënt te behandelen. De mogelijke ziektes en aandoeningen waaraan ons ongeboren kindje kon lijden leek eindeloos. Nog voordat je zwanger bent wordt er geadviseerd pillen te gaan slikken om de kans op aandoeningen te verkleinen.

Na onze eerste ontmoeting met een verloskundige waren mijn vrouw en ik danig geschrokken, verontwaardigt en verbijsterd. Aanstaande ouders worden onder druk gezet om zichzelf en hun ongeboren kind bloot te stellen aan allerlei gevaarlijke medische handelingen.

Onderzoek wees uit dat de verloskunde business is geworden, business met een agenda. Er moet vooral verdient kunnen worden aan een zwangerschap. Er heerst een schijnzorg, mensen worden bang gemaakt voor irreële gevaren, de echte gevaren worden verzwegen of gebagatelliseerd wanneer je er zelf over begint.

Het artikel werd groter en groter, na 10 pagina's moest ik het gaan inkorten. Ik kan u nu al beloven dat er een vervolg komt. In mijn onderzoek kwam veel meer naar voren dan dat ik ooit had durven dromen (nachtmerries welteverstaan). Zo krijgt u na de geboorte van uw kind te maken met de verplichting uw kind over te dragen aan de staat. U krijgt te maken met het consultatieburo, u krijgt te maken met jeugdzorg die uw kind in de gaten willen houden tot het 19 jaar is. U krijgt te maken met het RIVM die u onder druk zet uw kind te laten inspuiten met zwaar giftige stoffen, waarvan ONOMSTOTELIJK bewijs bestaat dat uw kind permanent neurologisch beschadigd wordt. Zo zijn er ver gevorderde plannen om aankomende gezinnen te verplichten een cursus te volgen "ouders zijn". Er liggen plannen om voor u te bepalen waar u gaat bevallen en hoe u gaat bevallen. Er zijn plannen om mensen een coach toe te wijzen die nauwlettend in de gaten gaat houden hoe je baby zich ontwikkeld. Er zijn vergevorderde plannen om uw baby bij de geboorte te voorzien van een implanteerbare chip. Er zijn plannen om niet meer dan 1 kind per gezin toe te staan of u te demotiveren er meer dan 1 te willen door u zwaar te gaan belasten voor ieder extra kind. Er zijn plannen om u als ouder zeggenschap te ontzeggen over uw kind.

Al met al reden genoeg voor een vervolg.

Dit artikel gaat uit van een normale bevalling (96% van alle gevallen), zonder complicaties voor zowel moeder als kind. Ik ben geen arts, maar heb uitvoerig onderzoek verricht naar de werkwijze van de moderne verloskunde. Dit artikel verteld het verhaal zoals ik en mijn vrouw de moderne verloskunde hebben leren kennen.

U kunt uw ongeboren kindje tientallen testen laten ondergaan,
maar geen enkele test zal aantonen dat uw kind gezond is.

Liefde op het eerste gezicht

Eind juli 2008 leer ik mijn huidige vrouw kennen, tijdens een ontmoeting met enkele vrienden. Het was liefde op het eerste gezicht, niet veel later bleek dit wederzijds te zijn. Het ging allemaal snel, heel snel, want als Tamara twee weken later een weekeind blijft logeren, zal ze niet meer weggaan. In november ruimen wij haar appartement in Tilburg leeg, vanaf dat moment wonen we officieel samen in Purmerend. Op tweede kerstdag vraag ik haar ten overstaan van haar familie ten huwelijk en zegt ze gelukkig volmondig "JA". Op 6 mei 2009 vieren wij een feestje, want we zijn getrouwd.

Kinderen?

Al vrij snel praten wij over hoe het zou zijn een kind te hebben en hoe wij hier beiden in staan. Omdat wij ons bewust zijn van de roerige tijd waarin we leven, vragen wij ons af of het überhaupt wel een goed idee is een kind in deze wereld te plaatsen. Na veel gesprekken realiseren wij ons dat iedere twijfel gevoed wordt door angst en dat terwijl wij helemaal niet in angst willen leven. We besluiten de natuur de vrije loop te laten. Mochten we gezegend worden met een kind dan is dat geweldig, gebeurt het niet dat zijn we ook met zijn tweeën gelukkig.

Tamara is zwanger

Begin maart vertrekken wij voor een vakantie naar Brazilië. Tijdens ons verblijf staan we iedere ochtend om 06:00 uur op om in zeewater van 28 graden te zwemmen. Op het strand doen we wat aan Yoga en dan valt het ook mijn vrouw op, ze krijgt een buikje. Ze maakt nog de opmerking "ik ga maar weer buikspieroefeningen doen als we thuis zijn." Enkele dagen later krijgen we dan toch het gevoel dat er meer aan de hand is en kopen we een zwangerschapstest. Op 5 maart 2009 ontdekken we met 99 procent zekerheid dat Tamara zwanger is, een onvergetelijk moment.

Wij eten biologisch, gebruiken geen verzorgingsproducten die giftig zijn ( petrochemische basis, farmaceutische medicijnen, etc), bakken onze eigen eko (Gentech vrij) brood, drinken alleen zuiver water (omgekeerde osmose) en maken regelmatig lange wandelingen. We hebben een heel sterk gevoel voor rechtvaardigheid, medemenselijkheid, eerlijk en oprecht zijn en proberen alles vanuit liefde te benaderen.

In blijde verwachting

Eenmaal thuis gekomen delen we dit goede nieuws met familie en vrienden en gaan we ons langzaam realiseren dat ons leven behoorlijk zal gaan veranderen. Het idee om papa en mama te worden houdt ons vanaf dat moment iedere dag bezig. Wat doe je als je zwanger bent? Je gaat op zoek naar een verloskundige. Tamara is enthousiast over thuis bevallen en wil dat in water, in een speciaal bevalbad. Ook willen wij de natuur op zijn beloop laten, we willen geen echo's of enige andere vorm van medisch handelen ondergaan. Na een paar avonden zoeken vinden we een verloskundige, haar website spreekt ons aan. Haar praktijk is in Zaandam gevestigd, dus ligt onze woonplaats Purmerend binnen haar werkgebied. Op haar website spreekt ze over "zorg op maat" en dat ze gespecialiseerd is in waterbevallingen.

We maken een afspraak voor een kennismakingsgesprek.

Eenmaal aangekomen bij de verloskundige ontmoeten we een sympathieke en zwangere vrouwelijke verloskundige. Na een korte introductie krijgen we stap voor stap te horen hoe er standaard gewerkt wordt. Ze wil graag wat bloed afnemen bij mijn vrouw om dit te onderzoeken op:

Bloedgroep
Hemoglobinegehalte
de rhesus-D-factor
andere antistoffen
hepatitis B
lues (syfilis)
HIV

Het is belangrijk te weten dat testen om vast te stellen of u HIV heeft op wetenschappelijk drijfzand staan . Een uitstekend artikel kunt u vinden op Zapruder.nl, zie verwijzing onderaan dit artikel.

Daarnaast krijgen we een hele waslijst aan wat er allemaal mis kan gaan tijdens de zwangerschap en tijdens de bevalling. Gelukkig kunnen we alle ellende voor zijn door een prenatale screening uit te laten voeren. Tijdens een dergelijk onderzoek kan gecontroleerd worden op de volgende afwijkingen:

open ruggetje
open schedel
waterhoofd
hartafwijkingen
breuk of gat in het middenrif
breuk of gat in de buikwand
ontbreken of afwijken van de nieren
ontbreken of afwijken van botten
afwijkingen aan armen of benen

We worden er stil van, we krijgen steeds meer het gevoel dat zwanger zijn in de ogen van deze verloskundige een ziekte is. Geruststellend laat de verloskundige weten dat als mijn vrouw direct foliumzuur gaat slikken, de kans op een open ruggetje met 50% afneemt.

Het is alsof er vanuit gegaan word dat ons kind van alles zal mankeren, behalve wanneer onderzoek het tegendeel aantoont. Het heeft veel weg van ons huidige rechtstelsel, waar steeds vaker iemand zijn onschuld moet worden bewezen. Het is vooral onze verantwoordelijkheid snel actie te ondernemen, de angst scenario's moeten ons motiveren. Wanneer voor de 12de week deze onderzoeken bevestigen dat ons kind inderdaad iets mankeert, dan is abortus de oplossing.

We zijn bijna in shock.

Vroeger werden medicijnen en medische handelingen ontwikkeld voor zieke mensen, maar dat is aan het veranderen, steeds meer richt men zich op het onderzoeken en behandelen van gezonde mensen.

Tot mijn grote schrik zien wij dat deze zeven maanden zwangere verloskundige aan de Cola Light zit. Deze soda is gezoet met Aspartaam, een kunstmatige zoetstof waarvan bekend is dat het een ongeboren kind kan beschadigen. Als ik haar hier op wijs lacht ze, ze drinkt maar één glas per dag en dat kan geen kwaad. Blijkbaar is het niet erg om je ongeboren kind een keer per dag te vergiftigen?

Tijdens het gesprek geven wij meerdere keren aan helemaal geen zin te hebben om eindeloze ramp scenario’s aan te horen. We willen vanuit liefde en een positieve instelling deze zwangerschap doorlopen. Maar het heeft weinig effect, want al knikt de verloskundige steeds begrijpend, ze begint vrolijk over de volgende mogelijke aandoening.

Blijde verwachting oké, maar bij voorkeur in angstige afwachting

We begonnen ons bezoek in blijde verwachting, maar dat blijde gevoel is weg als we naar buiten lopen. We zijn verbijsterd en verward, we hadden ons een heel ander beeld gevormd van de verloskunde. Onze voorstelling was een beroep vol blije baby's en blije mama's en papa's, omringt door blijde verloskundigen. Eenmaal thuisgekomen vragen wij ons af hoe hier mee om te gaan. We besluiten de verloskundige duidelijk te maken dat wij op geen enkele manier onderzocht willen hebben of ons kindje iets mankeert. We willen ook geen onderzoeken op HIV of andere aandoeningen bij Tamara. We willen geen medisch circus, er zijn geen indicaties dat Tamara iets mankeert en zwanger zijn is volgens ons geen ziekte. Dus ook geen echo's en ook geen gebruik van een doptone tijdens de uitdrijving. We willen onze baby niet onnodig bombarderen met geluidsgolven, het kind moet zich in alle rust kunnen ontwikkelen.

Uw bloed graag, ook als u dit niet wilt

Ik stuur een e-mail naar de verloskundige waarin wij glashelder ons standpunt verwoorden. In haar antwoord schrijft ze dat het uiterst belangrijk is om Tamara haar bloedgroep te bepalen. Als reden geeft ze op dat in het geval wij met spoed naar het ziekenhuis moeten (gaan we weer, weer een angstscenario) er tijdwinst geboekt kan worden wanneer haar bloedgroep al bekend is. Het voelt als een smoes om Tamara haar bloed in handen te krijgen, dus bel ik ons streek ziekenhuis. Er word mij verzekerd dat wanneer iemand met spoed wordt binnen gebracht, er ALTIJD direct bloed wordt afgenomen om te kijken wat iemand zijn bloedgroep is.

Al staat je bloedgroep getatoeëerd op je voorhoofd, in het ziekenhuis
stellen ze altijd zelf vast wat iemand zijn bloedgroep is.

Dit is voor ons een reden deze verloskundige te bedanken voor haar diensten, voor een vertrouwensrelatie is geen basis meer.

We gaan het beter aanpakken

Nu is de ene verloskundige ongetwijfeld de andere niet, dus besluiten we op zoek te gaan naar iemand anders. Opnieuw vinden we een praktijk via het Internet, deze keer twee jonge vrouwen in Purmerend, dus lekker dichtbij. Ik stuur een e-mail waarin ik ons voorstel, glashelder maak dat we geen ramp scenario's opgesomd hoeven te krijgen, maar vooral hoe wij staan tegenover onnodig medisch handelen:

We gaan er van uit dat wanneer hier positief op gereageerd wordt, we een verloskundige hebben gevonden waarmee we verder kunnen. We krijgen snel antwoord en het ziet er hoopvol uit, zo valt er te lezen:

Aan jullie mail te zien past dat denk ik goed bij jullie wens, maar laten we een kennismakingsgesprek afspreken om dit samen te kunnen bekijken.

Deze verloskundige is duidelijk niet geschrokken van onze e-mail en ze spreekt ook nog over zorg op maat, we maken een afspraak.

Ondertussen gaat het goed met de zwangerschap van Tamara, ze heeft geen klachten, haar buikje groeit lekker en het kind is heel levendig.

Verloskundige nummer 2 en 3

We ontmoeten de verloskundige, een jonge vrouw, begin dertig. Een prettig gesprek volgt waarin ze verteld ons te willen bijstaan, dat ze ook geleerd heeft de baby te voelen (in plaats van een echo) en dat het hartje ook gehoord kan worden met een houten toeter. Opgelucht maken we een nieuwe afspraak voor over zes weken.

Wij gaan uw kind bestralen, ook als u dit niet wilt

Wanneer we op onze vervolgafspraak verschijnen, ontmoeten we de collega verloskundige. Ze zegt geïnformeerd te zijn over onze wensen en deze te respecteren. Maar dan schrikken we, ze wil de uitdrijving volgen met de doptone. Dit is een apparaat dat gebruik maakt van geluidsgolven om naar het hartje van de baby te luisteren. Ze zegt dat een houten toeter ontoereikend is tijdens de bevalling, het wordt de doptone en anders beginnen ze er niet aan.

We voelen ons verraden, verontwaardiging maakt al snel plaats voor boosheid. Mijn vrouw raakt zelfs overstuur, stress waar we helemaal niet op zitten te wachten. Hebben we zo duidelijk aangegeven ons kind niet te willen bombarderen met geluidsgolven, proberen ze ons nu te dwingen dit toch te doen.

We voelen ons in de val gelokt, want van de zorgverzekering mag je maximaal twee keer veranderen van verloskundige, daarna moet je alles zelf gaan betalen.

Verbijsterd dat we wederom zonder verloskundige zitten keren we huiswaarts. In de gesprekken die volgen overwegen we de bevalling samen te doen, zonder verloskundige. Wij vinden het gebruik van geluidsgolven onacceptabel en zijn overtuigd dat dit schadelijk is voor het ongeboren kind. We willen natuurlijk zwanger zijn en natuurlijk bevallen, maar het lijkt er op dat dit een uitzonderlijke wens is. Een wens die vooral gezien wordt als onverantwoordelijk, terwijl wij juist het onnodig gebruik van medische toepassingen als onverantwoordelijk zien.

We zijn nu zo goed geïnformeerd, dat we het alleen aandurven. We ontdekken het bestaan van "Unassisted ChildBirth", waarbinnen vrouwen elkaar van informatie voorzien om natuurlijk en veilig thuis te bevallen zonder verloskundige of arts. Het ziekenhuis ligt op 5 minuten van ons huis, verder hebben we alles in huis. Maar het gevoel blijft dat we tijdens de bevalling toch graag iemand met ervaring en expertise erbij willen. Niet vanuit angst, maar vanuit ons gevoel het beste te willen voor moeder en kind.

We doen een derde poging en sturen de volgende e-mail naar verschillende verloskundigen:

Wij de verantwoordelijkheid, voor u de consequenties

We krijgen een uitnodiging van een verloskundige echtpaar, ze zitten al dertig jaar in het vak en willen ons graag op de "ouderwetse" manier bijstaan. Tijdens onze ontmoeting blijkt het opnieuw erg moeilijk om de angstscenario's te laten voor wat ze zijn. We kunnen niet anders dan concluderen dat de moderne verloskunde in angst leeft voor wat er mogelijk mis kan gaan (hierover later meer). We horen ook nu weer spreken over de verantwoordelijkheden van de verloskundige als het gaat om de gezondheid van moeder en kind. Het levert een korte discussie op, want wij zijn van mening dat verantwoordelijkheid iets is dat je als mens nooit weggeeft zolang je zelf nog helder kan denken. Wij krijgen het gevoel dat het woord "verantwoordelijkheid" wordt gebruikt als chantagemiddel om ons er toe te bewegen ons zelfbeschikkingsrecht weg te geven. De verloskundige komt met het argument dat wanneer er iets fout gaat, zij bang zijn (weer angst, het stopt nooit) vervolgt te worden.

Maar wanneer je de verantwoordelijkheid over je gezondheid en die van je ongeboren kind overdraagt aan een verloskundige, vrijwaar jij jezelf en je kindje dan ook van de eventuele consequenties?

Natuurlijk niet, want ongeacht wat er fout kan gaan, de gevolgen zijn altijd voor moeder en of kind, de verloskundige gaat uiteindelijk weer naar huis.

Het bevreemd ons uitermate dat de angstscenario's nooit gaan over het nuttige van Aspartaam, het eten van bespoten groenten en fruit, het eten van Genetisch gemanipuleerd voedsel, het drinken van melk. Ze gaan ook niet over het gebruik van echo's en doptone, over het inspuiten van Oxytocine of over de risico's van het geven van vitamine K aan de baby vlak na de geboorte. Men heeft er geen moeite mee om zwangere vrouwen een paracetamol aan te raden (heeft u de bijsluiter wel eens gelezen?). Het is net alsof er sprake is van schijnzorg of van een verloskunde die helemaal niet geïnformeerd zijn over de echte gezondheidsrisico's.

Wanneer informatie bestaat dat medisch handelen rechtvaardigt, lees; er geld verdient kan worden, worden mensen uitgebreid geïnformeerd over het belang er van. Wanneer er informatie bestaat welke de gevaren aantoont van medisch handelen, lees; dit ten koste gaat van omzet, wordt hier over gezwegen.

Het lijkt er op dat er geen angstvrije verloskundige bestaan, maar we willen ook niet zonder verloskundige komen te staan, dus besluiten we dat het deze verloskundigen moeten worden.

Omdat wij niet vanuit angst leven, maar vanuit liefde, kiezen we er voor om de controles tot een minimum te beperken. We spreken af dat we om de 5 a 6 weken langs komen om even te laten voelen en luisteren. Tijdens onze bezoekjes ontstaan diverse gesprekken en er ontstaat steeds meer twijfel bij de verloskundige. Bang voor het ontstaan van een conflict tijdens de bevalling (hun willen bijvoorbeeld iets wat wij niet willen) vragen ze ons een document te ondertekenen waarin duidelijk hun wensen en onze wensen opgeschreven staan.

Glashelder en toch nog onbegrepen

We krijgen een twee pagina's tellend document mee, we besluiten er thuis even rustig voor te gaan zitten. Al snel blijkt uit de tekst dat we gefaald hebben in het duidelijk zijn. We worden omschreven als mensen die "niet willen weten" en dat terwijl wij juist enorm goed geïnformeerd zijn. We hebben diverse boeken en ontelbare artikelen op Internet gelezen. Ik heb mij gericht op de medische kant, mijn vrouw op de praktische kant (ze las drie boeken over bevallen in water). We weten veel over situaties uit de praktijk en we hebben ons ingelezen over de vele medisch mogelijke handelingen (hierover later meer). We blijken in onze gesprekken zelfs zo goed geïnformeerd te zijn dat de verloskundige regelmatig moet toegeven niet bekend te zijn met bepaalde informatie.

Verder lezen we dat de verloskundige 15 minuten na de bevalling mijn vrouw wil injecteren met Oxytocine, dit om het loslaten van de placenta te bevorderen. Het is belangrijk dat de placenta ongeschonden geboren wordt. Maar zolang deze intact is, is er geen enkele reden om haast te maken. Mocht de placenta echter scheuren tijdens de geboorte van de baby, dan kan de vrouw hevig gaan bloeden. Alleen in dat geval is snelle actie noodzakelijk en zal een injectie met Oxytocine zinvol zijn. In de praktijk is men van mening dat het maximaal 40 minuten mag duren tot de placenta geboren wordt. Het is naar mijn mening onzinnig om hieraan een tijd te koppelen, zolang er geen bloedingen optreden maakt het niet uit dat de geboorte van de placenta wat langer op zich laat wachten. Bij mijn vrouw duurde het ruim twee uur voordat de placenta uitgeklopt was (hierover later meer), er zijn gevallen bekend waarbij het wel drie uur duurde.

We voorzien een mogelijk conflict tijdens de bevalling en gaan wederom twijfelen of het wel verstandig is iemand bij de bevalling te hebben die met de spuit in zijn hand klaar staat.

Redding nabij

Dan gebeurt er een klein wonder, zes weken voor de uitgerekende bevaldatum worden we op een wateryoga les geattendeerd op een vroedvrouw die holistisch werkt. We maken een afspraak en onze eerste ontmoeting zou uiteindelijk 3 uur gaan duren. Deze vrouw voelt als een frisse wind binnen de huidige verloskunde. Ze is kalm, geen angstscenario's en heeft enorm veel ervaring, 19 jaar vroedvrouw en meer dan 1.000 waterbevallingen. Ze is onder de indruk van de kennis die wij hebben en stelt zelfs de vraag waarom wij niet "Unassisted ChildBirth" als optie zien. Het verschil met de andere verloskundige is enorm, deze vrouw handeld vanuit liefde en bij de andere voelde het als business.

De meeste verloskundige praktijken werken met meerdere verloskundigen en doen wel 50 bevallingen per maand. Uw verloskundige kan tijdens uw bevalling meerdere malen gebeld worden, kan zelfs tussen uw weeën door even naar een andere klant vertrekken.

Deze vroedvrouw wil kwaliteit leveren en geen kwantiteit, dus doet ze maar 6 bevallingen per maand. Hierdoor kan ze tijdens een bevalling continue aanwezig blijven. Nadeel is dat ze het financieel niet redt met de standaard vergoeding van de verzekeringsmaatschappij. We moeten een behoorlijk bedrag zelf betalen, maar hebben dat er graag voor over. Eindelijk ervaren we vertrouwen en rust en kijken we uit naar de bevalling die we zelf willen doen, maar in het bijzijn van een deskundige.

Wat is Oxytocine

Oxytocine is een stof die ons lichaam zelf aanmaakt, het zorgt er voor dat de placenta los laat. Het veroorzaakt het zweverige lome gevoel als je een poos gemasseerd wordt. Oxytocine wordt ook wel het knuffelhormoon genoemd. Je vrouw vlak na de bevalling stevig masseren is een goede manier om haar op een natuurlijke manier Oxytocine aan te laten maken. Ook zijn er nog homeopathische remedies (bach remedies), alsook het drinken van frambozenthee gedurende de laatste weken van de zwangerschap. Het is belangrijk te weten dat in veel ziekenhuizen er niet eens gevraagd wordt of je bezwaar hebt tegen een injectie met Oxytocine, ze prikken je gewoon. In dat geval wordt je waarschijnlijk geïnjecteerd met Syntocinon, een synthetische vorm van Oxytocine. Op zich ongevaarlijk, was het niet dat er zich in de injectie ook een hulpstof bevindt, Chloorbutanol. Het is een conserveermiddel en binnen de oogheelkunde zijn er risico's bekend. Chloorbutanol kan keratitis punctata (o.m. met klachten van pijn, irritatie en lichtschuwheid) en corneale troebelingen veroorzaken. In hoeverre deze klachten kunnen optreden na een injectie met Syntocinon is mij onbekend, maar dit risico is niet uit te sluiten.

Uitkloppen van de navelstreng

Het is belangrijk de navelstreng niet te snel door te knippen. Zolang je kindje zich in de baarmoeder bevindt, krijgt het zuurstof via de navelstreng. Op het moment dat je kindje geboren wordt moet het nog de longen ontvouwen, dit kost even tijd. Als je de navelstreng te snel doorknipt kan het kind in paniek raken, want plotseling moet het alle nodige zuurstof binnenkrijgen door zelfstandig te ademen. In ziekenhuizen wordt de navelstreng vaak al binnen 2 a 3 minuten doorgeknipt, soms zelf direct. Je kind kan in ademnood raken en dit zal onnodige paniek bij het kind veroorzaken. De placenta pompt ook nog waardevol bloed naar je baby, na te snel doorknippen van de navelstreng kan het zelfs voorkomen dat een bloedtransfusie noodzakelijk is, complete waanzin. Het beste is de navelstreng te voelen en deze pas door te knippen als ze uitgeklopt is (kan na 5 minuten zijn, kan langer duren). Wanneer we dit geduld opbrengen is er ook geen noodzaak meer voor een navelklem, alleen bij te vroeg doorknippen moet de klem voorkomen dat het bloed komend van de placenta tegen de muur spuit. Je kindje sluit de bloedtoevoer zelf af, de aderen sluiten zich waar de navelstreng begint en na ongeveer acht dagen valt het doorgeknipte nog uitstekende gedeelte er vanzelf af.

De geboorte van de placenta

Over de geboorte van de placenta is veel te doen, je hoort de meest spectaculaire verhalen. Vanaf het moment dat ik vrouwen vroeg naar hun ervaringen, hoorde ik de een na de ander vertellen hoe er op hun buik werd gedrukt en gestompt om de placenta los te krijgen. Het bevreemde mij dit zo vaak te horen, want normaal gesproken laat de placenta moeiteloos vanzelf los. Ik heb het gevoel gekregen dat deze horrorverhalen ontstaan omdat de verloskundige of Gynaecoloog de placenta er veel te snel uit willen hebben. Zo vertelde ik u al dat een verloskundige mijn vrouw 15 minuten gaf om de placenta op de wereld te zetten. Wanneer, en laat ik duidelijk zijn, wanneer er geen bloedingen plaats vinden, is er geen enkele reden om de placenta er binnen een bepaalde tijd uit te willen hebben. Bij mijn vrouw bleef de placenta bijna 2 uur krachtig kloppen, pas toen hebben we de navelstreng doorgeknipt en werd 10 minuten later de plancenta geboren. In het ziekenhuis hadden ze mijn vrouw al binnen 30 minuten ingespoten met Oxytocine en waarschijnlijk met geweld de placenta eruit gedwongen.

Echo, van serieuze medische toepassing naar echo's voor de lol

Uw ongeboren kind blootstellen aan de straling van echo's is niet zonder risico's, blijkt uit vele studies. Een echo maakt gebruik van krachtige geluidsgolven om een beeld te genereren van uw baby terwijl het zich nog in de baarmoeder bevindt. Deze geluidsgolven moeten krachtig genoeg zijn om door zeven lagen weefsel van de moeder te dringen, waarna ze vervolgens nog rond de 0.2 millimeter binnendringen in de buitenste celwanden van de baby. Op deze manier kan de baby op een monitor zichtbaar gemaakt worden. Toen echo's tientallen jaren geleden hun intrede deden als medische toepassing, waren de eventuele gezondheidsrisico's onbekend. Fabrikanten van de apparatuur waarschuwde wel voor het gebruik op kinderen jonger dan drie jaar, het werd ten sterkste afgeraden.

De huidige generatie echo's geeft een veel beter beeld dan voorheen, niet alleen door betere hardware, maar vooral ook door krachtigere geluidsgolven.Er is blijkbaar geen reden meer tot bezorgdheid, sterker nog, het gebruik van echo's tijdens de zwangerschap is de normaalste zaak van de wereld. Niemand heeft het nog over de eventuele risico's voor moeder en kind, betekend dat dan dat er geen risico's zijn?

Bij de website Nationale Echobon kunt u voor iemand die zwanger is als geschenk een echo cadeaubon bestellen. Met deze bon kan de gelukkige ontvanger een pret echo ondergaan. Op hun website lezen we: "De Nationale Echobon is dan het mooiste cadeau om te krijgen."

Een luguber cadeau als je bedenkt dat echo's uw ongeboren kind ernstig kunnen beschadigen.

Cavitation en andere risico's

Wanneer een krachtige geluidsgolf een beeld vormen van uw baby, kan er bij langdurige blootstelling cavitation ontstaan. Cavitation treed op wanneer de inhoud van een cel opwarmt. De cel zet uit en wordt groter en groter, tot het punt van uitputting wordt bereikt, dan implodeert de cel. Hoeveel cellen op deze manier kapot gaan bij een echo is niet bekend, maar dat er cellen kapot gaan is wel zeker. Er is weinig bekend over de gevolgen voor uw baby. Wanneer u meer wilt weten over de risico's van echo's, lees dan het boek "Ultrasound Unsound" van Beverley A. Lawrence Beech en Jean Robinson. Dit boek besteed uitgebreid aandacht aan de vele studies die gedaan zijn naar de effecten van echo's. Zo is er een verhoogde kans dat uw kind linkshandig wordt, maar ook toekomstige leerproblemen en dyslexie lijken toegeschreven te kunnen worden aan het gebruik van echo's. Ongeboren aapjes die met een echo behandeld werden, bleken na de geboorte erg passief, ze zaten een beetje stil in hun kooi. Dit terwijl onbehandelde soortgenoten hun bekende apenstreken uithaalde.

Hoe meer detail zichtbaar is in de beelden, zoals bij 4D echo’s, hoe meer uw ongeboren kind wordt blootgesteld aan straling.

	Op vrijwel iedere website van een verloskundige lees je dat er geen nadelige effecten bekend zijn bij het gebruik van echo’s. Dit is dus pertinent niet waar, het is een vorm van misplaatste geruststelling. Uiterst merkwaardig, als je bedenkt dat men over andere risico’s (vaak vele male kleiner) bijna totale paniek probeert te veroorzaken.

	Laat je verstand beslissen en niet je emoties
	Je zou van de gevestigde medische wetenschap verwachten dat er vanuit intellect geredeneerd wordt. Veel mensen worden echter tijdens hun zwangerschap bang gemaakt, er wordt op hun emoties ingespeeld. Hoe gezond is het om stress te ervaren gedurende de zwangerschap? Maar is het wel terecht om angst te hebben over de risico's van een eventuele afwijking bij je kindje?

Laten we een aantal angstscenario's eens op een rijtje plaatsen en de statistische risico's:

Schisis (lip-, kaak- en/ of gehemeltespleet), kans 0.001%
Syndroom down, kans 0.001%
Spina bifida (open ruggetje), kans 0.06%
Hydrocefalie (waterhoofd), kans kleiner dan 0.001%
Sterftecijfer tijdens zwangerschap en eerste week na geboorte, kans 0.0011%

De kans dat je kindje iets mankeert is dus ultra klein, volgens de statistieken is er geen enkele reden angst te ervaren tijdens een zwangerschap. Waarom wordt er dan zoveel angst gezaaid binnen de verloskunde? Zwangere vrouwen wordt bijvoorbeeld geadviseerd foliumzuur (vitamine B11) te slikken, want dat verkleint de kans op een open ruggetje met 50%. Een indrukwekkende afname, maar het maakt veel minder indruk als je weet dat de kans op een open ruggetje maar 0.06% is.

Ongeveer 20% van de Nederlandse bevolking lijdt aan een vitamine B12 tekort. Wanneer je dan vitamine B11 (foliumzuur) gaat slikken loop je een verhoogd risico op permanente beschadigingen aan je zenuwstelsel. Slik dus altijd B11 in combinatie met B12, een belangrijk advies dat binnen de verloskunde niet gegeven wordt.

Vrijwel geen enkele verloskundige wijst zwangere vrouwen op de gevaren van foliumzuur bij een chronisch B12 tekort. De consequenties kunnen verstrekkende gevolgen hebben voor uw gezondheid. Toen ik enkele verloskundige hierop wees werd mij verteld dat er bij de eerste bloedcontrole duidelijk wordt of u lijdt aan een B12 tekort. Dit is echter zinloos gelet op het feit dat op iedere verloskundige website te lezen valt dat je al enkele maanden foliumzuur moet slikken "voordat" je zwanger wordt en dus voordat je een verloskundige ziet.

Uw vertrouwen blijkt vaak onterecht

Wanneer u besluit blind vertrouwen te hebben in de medische wetenschap, wekt dat de illusie van zekerheid. Er worden veel onderzoeken aangeboden om de gezondheid van uw ongeboren kind vast te stellen, althans, die indruk wordt gewekt. In werkelijkheid kan uw baby alleen maar onderzocht worden op bepaalde afwijkingen, of uw kindje gezond is blijkt pas bij de geboorte en de jaren daarna. Het is ook belangrijk om te beseffen dat ieder onderzoek maar voor een deel betrouwbaar is, dus nooit 100%. Zo spraken wij een stel waarbij Gynaecologen in het VU te Amsterdam hadden vastgesteld dat hun ongeboren tweeling aan Downsyndroom lijden. Het leven van deze mensen lag in duigen, ze waren in hun 20ste week van de zwangerschap. Na heel veel stress werd de tweeling dan eindelijk geboren en wat bleek, beiden kerngezond.

Stel je voor dat je op basis van een dergelijke analyse tot abortus bent over gegaan?

Een gezonde levensstijl heeft veel invloed

Het laat zich raden dat een gezonde levensstijl veel invloed heeft op de gezondheid van uw ongeboren kind. Rookt u of bevindt u zich veel in ruimtes waar gerookt wordt, drinkt u alcohol, eet u ongezond? Slechte gewoontes kunnen een reden zijn om te twijfelen aan de gezondheid van uw baby. Maar is het niet verstandiger gezond en verantwoordelijk te leven, dan geen verantwoording te nemen en te vertrouwen op tientallen onderzoeken?

Een goede gezondheid van uw baby begint bij u. Drink geen alcohol, rook niet, eet zoveel mogelijk biologisch en bij voorkeur geen vlees. Vermijd genetische gemanipuleerd voedsel, kunstmatige zoetstoffen en zuivel.

U bent wat u eet en uw kind wordt wat u eet.

Uw verzekering stopt met vergoedingen als u 3x veranderd van verloskundige

Hier zijn wij toevallig achter gekomen, niemand heeft het er over. Als u een kennismakingsgesprek heeft bij een verloskundige, zal deze dit declareren bij uw verzekeringsmaatschappij. Er is dan al sprake van een overeenkomst, al loopt u naar buiten en denkt "deze wordt het niet". Maak daarom duidelijk dat u een kennismakingsgesprek wilt en dat er op geen enkele manier sprake is van een overeenkomst. Maak ook duidelijk dat wanneer er kosten verbonden zitten aan dit gesprek, u deze zelf betaald als u niet verder wilt. Dit om te voorkomen dat u na 2 kennismakingsgesprekken alles zelf moet gaan betalen.

Kinderen kunnen alleen aan de borst of alleen aan de fles

Het is een feit, de zuigbeweging van een baby aan de borst is anders dan aan de fles. Wanneer u borstvoeding geeft moet de baby soms werken om de melkproductie te activeren. Bij een flesje is dat niet het geval, daar komt direct voldoende melk uit. Het is mogelijk dat een baby lui wordt als u naast borstvoeding ook kolft en dit met een flesje geeft. Daarom wordt het afgeraden dit te combineren. Het is echter een feit dat veel mensen wel combineren en dat dit geen problemen oplevert. Wij zelf combineren ook en het geeft geen problemen.

In bad bevallen, een onbegrepen mogelijkheid

Mensen bevallen al duizenden jaren in water, het kent alleen maar voordelen. Zo ben je 10x lichter in water en kun je je veel beter ontspannen bij 38 graden. Maar waterbevallingen zijn een uitzondering in Nederland, de meeste vrouwen bevallen nog op een bed. De meest idiote verhalen hoor je van mensen die hun verloskundige/gynaecoloog vertellen in een speciaal bevalbad te willen bevallen. Zo gaat een verloskundige akkoord met een waterbevalling, met als opmerking: "maar zodra de baby komt moet u wel het water uit". Of een gynaecoloog die een stel afraadt in water te bevallen, want dat zou tot complicaties kunnen leiden, steekhoudende argumenten heeft hij niet.

In conclusie

Binnen de moderne verloskunde wordt de moeder gezien als een risicofactor en het ongeboren kind als een "product". Het product moet aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen en continue gekontroleerd worden tijdens de productie. Mocht onderweg blijken dat er iets mankeert aan dit product, dan kan het productieproces worden stilgelegt (abortus). De gehele periode van zwanger zijn moet vooral gezien worden als een ziekte, een gezond kind als een opluchting, het is per slot ontsnapt aan alle mogelijke ellende. Is uw kind acht weken, dan beginnen de angstscenario's opnieuw, want nu wordt u geadviseerd te vaccineren, want anders kan uw kind opnieuw vanalles mankeren. De moderne verloskunde en medische wetenschap lijken geïnfiltreerd te zijn door het Transhumanisme.

In liefde en vertrouwen

Uiteindelijk verloopt onze bevalling snel en is de hele ervaring ronduit indrukwekkend. Mijn vrouw laat mij amper tijd om het bevalbad gereed te maken, binnen 3 uur zet ze onze dochter op de wereld. Het bad blijkt een geweldige keuze. Onze holistische vroedvrouw komt een kwartier te laat, dus doen we de bevalling dat toch alleen. Om als man je vrouw bij te staan tijdens de geboorte van je kind, zonder vreemde mensen om je heen, verbind je nog sterker met elkaar. Er is een onmiskenbare bevestiging in het vertrouwen dat je naar elkaar hebt uitgesproken, een vertrouwen dat overeenstemt met de werkelijkheid. We hebben samen ons kind op de wereld gezet, we hebben gelachen, we hebben gehuild en we hebben samen gezongen. Ons kind is verwekt in liefde en op de wereld gezet omringt door liefde en vooral, vrij van angstscenario's.

Het heeft voor ons opnieuw bevestigd dat wij onder geen enkele omstandigheid onze verantwoordelijkheid zullen en willen weggeven. Een ervaring om nooit te vergeten

Vertaling en ondertitels door Rick Devente